Page images
PDF
EPUB

Circa Cathmorem surgentem in luce.

Ipse est procerissimus in medio principum
Tollens imprudenter suam hastam,

Ut est elatio aut depressio cantuum

A Fonnare, cui non est nuda cithara.

Prope eum inclinans-se super rupem [lorum oculorum,
Est Sulmalla (modesta) se-gerens instar-feminæ cæru-
Filia Conmoris pectoris quod erat purissimum,
Filia regis Inisunæ turrium.

In ejus auxilium venit sub cærulo clypeo

Magnus Cathmor principum, qui opprimeret hostes.
Vidit Sulmalla ejus incessum

In domicilio spatioso hospitalium mensarum,
Et non sine sensu obliquabantur ejus oculi
Circa virginem nitidorum capillorum formosorum.
Tertio die erumpente ex oceano,
Venit bardus laudum cum carmine
A fluentis et tumulis Iernes.
Locutus est ille de tollendo clypeum
In Selma principum; locutus est ille
De periculo Carbaris, capitis Belgarum.
Elevavit Cathmor sua vela in Cluba;
Erant venti in tergo terrarum ex adverso.
Tres dies fuit ejus habitatio super littore,

[moris;

Ejus oculis obliquantibus-se circa arduam aulam Con-
Filiâ peregrinorum in ejus memoria semper,

Erat ejus suspirium altum in perpetuum.

Sub renovationem venti super oceano

1

An armaibh o chruaich thàinig òg

Thogail lainn fo Chathmor nan sluagh
Air raonaibh fo fhuaim a' chòmhraig,
Sùilmhalla nan ruighe geal-làmh

'S i dìomhair fo cheann-bheart do chruaidh, A ceuma an aisre an t-sàir;

A gorm-shùil ag iadhadh le sòlas

Mu mhòr thriath, 's a chòmhnuidh m'a shruth.

Bu bharail le Cathmor an treun

Gu'n robh ceuma nam beus air Lumon,

'S i dlùthadh air àros nan ruadh ;

Bu bharail gu'n robh làmh-gheal thall

A' togail mall a ruighe do ghaoith

A' taomadh caoin o Eirinn aird,
Talamh uain a h-annsa féin.

Gheall e gu 'n tilleadh e le raimh,

Le siuil bhàn gu 'ghràdh fo ghruaim.

Tha 'n òigh gu teann ort fhéin, a Chathmhoir,

Aig carraig nan clach, 's i fo chruaidh.

Sheas arda nan triath m'an cuairt,
Ach Foldath nan dubh-ruadh fàbhraid.
Es' ag aomadh air craoibh fada thall
Filleadh 'anma san àm am mòirchuis,
A chiabh 'na gagan an aisre na gaoith',
Fonn òrain 'g a mhùchadh 'na bheul,
Bhuail e chraobh an sin le feirg,

Grad ghluais e fo mheirg* gus an righ.
Samhach is mòr aig an ord

* Probably mheirghe.

In armis à tumulo venit juvenis

Sublaturus telum sub Cathmore exercituum

Super campis sub sonitu ejus certaminis,

Sulmala lacertorum manibus candidis

Secretò sub galeâ ex duro-ferro,

Ejus passibus in vestigiis egregii-(viri);

Ejus cæruleo oculo se-obliquante cum gaudio

Circa magnum principem, et ejus habitatione circum Erat opinio apud Cathmorem strenuum

[rivulum.

Quod erant passus venustatum super Lumone,

Et eâ appropinquante ad sedem rufarum caprearum ; Erat opinio quod erat ejus manus candida ex adverso Tollens lentè ejus lacertum ad ventum

Se-effundentem blandè ab Ierne altâ,

Terra viridi sui amatoris ipsius.

Promisit ille quod rediret ille cum suis remis,
Cum velis albis ad amorem sub tetricitate.

Est virgo (arctè) prope te ipsum, Cathmor, [turâ,
Ad rupem (lapidosum) lapidum, et eâ sub durâ arma-
Stetit celsitudo principum in circuitum,

Præter Foldathum atro-ruforum superciliorum.
Ille inclinans-se super arborem longè ex adverso
Plicans suum animum eo tempore in superbiam,
Capillo in morem nodi in semita venti,

Et modis cantionis suffocatis in ejus ore,
Percussit ille arborem tunc cum ira.

Statim progressus est sub rubigine* ad regem.

Tacitus et magnus ad montem (vel, ad truncum (arboris)

* i. e. vexillo.

Sheas Hidala, an t-òg thriath ;

Bha chiabha a' sgaoileadh m'a ghruaidh
An imeachd nan dual fo dhearrsa.

Bu chaoin a ghuth an Claonrath féin,
Gleannan còmhnuidh a thréin shinns're.
Bu chaoin a ghuth 'nuair bhuail e clàrsach
An talla ard a's gàirich sruth.

“A righ Eirinn," thuirt treun le sèimh, "So ùine chur nam fleagh m'an cuairt; Tog gutha nam barda air magh,

Chur siubhal na h-oidhche so uain;
Tillidh anam ni 's géire o'n dàn
Gu comhstri nam blàraibh tuathal.
Shuidhich dùbhra o cùl mu Eirinn;
O bheinn gu beinn tha aomadh nial
Le cearbaibh ciara ag éirigh.
Fada thall air thaobh nan sliabh
Garbh cheuma nan liath thaibhse,
Taibhse na thuit anns a' bhlàr

Ag aomadh gu dàn o 'n slanaibh.

Eireadh o Chathmor na clàrsaich'

Chuireas dearrsa air sàir sa' ghaoith."

"Fo dhì-chuimhn gach duine tha marbh,"

Thuirt Foldath an garbh fheirg,

"Nach do ghéill mi gu h-ìosal sa' bhlàr? C'uim an cluinneadh leam dàn air an leirg?

Cha robh mo shiubhal faoin san strì;

Bha lagaich gun bhrìgh ri mo chùlaobh ;

Stetit Hidalla, juvenis princeps;

Erant ejus capilli se-expandentes circa ejus genam Inter motum cirrhorum sub coruscatione.

Erat blanda ejus vox in Clonrâ ipsâ,

[ocr errors]

Convalle habitationis ejus strenuorum majorum.
Blanda erat ejus vox, quando pulsabat citharam
In domicilio alto, cujus est maximè sonorum flumen.
"Rex Iernes," dixit strenuus cum mansuetudine,
"Est hoc tempus mittendi epulas in circuitum;
Eleva voces bardorum super campo,

Ut depellant cursum noctis hujus à nobis ;
Revertetur animus acrior à carmine

Ad concertationem prœliorum asperorum.
Insedit caligo usque ad tergum circa Iernen;
A monte ad montem est inclinatio nubium
Cum fimbriis fuscis surgentium.

Procul ex adverso super latere clivorum
(Sunt) ingentes passus canorum spectrorum,
Spectrorum, eorum qui ceciderunt in prœlio
Inclinantium-se ad carmen ex suis nimbis.
Surgant a Cathmore citharæ

Quæ mittent coruscationem super egregios in vento." "Sub oblivione (sit) quisque homo qui est mortuus,' Dixit Foldathus in asperâ irâ,

"Nonne cessi ego (abjectè) humiliter in acie? Quare audiatur à me carmen in clivo?

Haud fuit meum iter languidum in luctamine;

Fuerunt inertes sine vi ad meum tergum;

« PreviousContinue »