Page images
PDF
EPUB

Haud reliqui ego campum editum sub angore,
Donec cessit Ierne circa rivos suos.

“ Conan, cujus inertissima manus est,”
Dixit rex Morvenis, summus imperator,
“ Ne utere verbis adeo audacibus,
Donec cernantur magis ardua facinora tua.
Cucullin inclytus est in prælio,
Formidabilis in quemcumque ierit locum.

.
Sæpe auditum est de heroe maxime præclaro
De summo duce Phalanorum in Ierne.
Erige tu, vir strenue, vela tua alba
Versus insulam remorum nebulosam.
Ecce ! Bragela innititur adversa
Extremo molium-saxearum lacrimans;
Ventus ominatur per graves capillos ejus
Tollens eos in pectore lævi candido.
Illa interim auscultat murmur noctis à clivo veniens,
Et melos nobiles editos a strenuis remigibus;
Credit se audire modos tuos
Citharamque liquidam in facie oceani.”

" Diu auscultabit illa sine successu :
Haud revertar ego à certamine in æternum.
Cur te aspiciam, Bragela blanda,
Graves edentem gemitus, propter heroa tuum ?
Vidisti tu me, rex, sæpius victorem
Multa inter discrimina gladiorum hastarumque.”

« Videberis iterum victor,”
Dixit Fingal conchis genialibus clarus;

[ocr errors]

Eiridh do chliu anns an ruaig,
Mar dharaig air Chromla nan sliabh :
'S iomadh cath is còmhrag geur
Tha 'feitheamh riut fhéin, a laoich;
'S iomadh lot o d' làimh sa' bheinn.
Cuir, Oscair, na féidh air fraoch;
Togaibh fleagh is slige fial;
Biodh anam an triath fo aoibhneas,
'S ar càirde an solas san raon.”

Shuidh is ghabh sinn fleagh is dàn,
Dh'éirich anam Cuchullin gu h-ard;
Thill a neart do threun nan lann,
Bha aoibhneas air aghaidh thall.
Thug Ullin do ’n triath am fonn;
Thog Carull a ghuth air a mhagh;
Chobhair mi na bàird air an tom,
Mu charraid nan sonn's nan sleagh,
Carraid’s na tharruing mi lann-
Cha tharruing mi lann ni's mò;
Dh'fhalbh mo chliu air gnìomh a bh'ann.
Suidheamsa aig uaigh fo bhròn,
Uaigh nan cairde mòr nach mair.

Shiubhail an oidhch'air an fhonn; Thàinig madainn thar tonn le sòlas. Dh'éirich Fionnghal air an aird, Agus chrath 'na làimh an t-sleagh; Shin e 'cheum mòr thar magh Léna, Is lean sinn an treun 'n ar n-airm,

Surget fama tua in fugâ-hostium,
Velut quercus in Cromla clivosâ :
Plurima prælia et certamina acria
Te manent, vir strenue;
Plurima vulnera dabit tua manus in monte.
Expone, Oscar, cervos in erica;
Tollite cibum-convivalem conchamque genialem ;
Insit animo principis lætitia,
Amicisque nostri gaudio fruantur in campo.”

Consedimus habuimusque convivium melosque,
Elevatus est animus Cucullinis sublimé ;
Reversæ sunt vires heroi armipotenti,
Supervenitque lætitia vultui ejus exadversum.
Dedit Ullin principi carmen ;
Extulit Carul vocem in planitie;
Adjuvi ego bardos in colliculo,
(Recinens) de colluctatione heroum hastarumque,

ctatione in qua strinxi gladium-
Haud stringam gladium amplius;
Periit fama mea factis priscorum haud amplius par.
Assideo ipse sepulchro luctuosus,
Sepulchro amicorum magnorum, qui haud supersunt.

Abiit nox inter cantiones;
Advenit aurora super fluctus cum lætitià. .
Surrexit Fingal in clivo,
Et vibravit in manu suà hastam;
Extendit passus magnos per campum Lenæ, ,
Nosque secuti sumus virum-strenuum armati.

Sgaoil na siuil bhan,” thuirt an righ, “ Gabhaibh gaoth na frìth o Léna.” Dh'éirich sinn air tuinn le fonn; Bha sòlas nan sonn gu mòr Air cobhar bàn an domhain ghlais.

“ Expandite vela albentia,” dixit rex, “ Excipite ventum saltûs ex Lena.” Consurreximus nos in fluctibus hilares; Fuit gaudium juvenum perquam magnum In spuma albidâ profundi maris cani.*

* i. e. oceani.

« PreviousContinue »