Page images
PDF
EPUB

[5]

FINGAL

CARMEN I.

v. 1-17. Cucullin sedebat ad murum Turæ, Sub obscuritate arboris foliorum sonoris; Inclinabatur ejus hasta in rupem cavernarum, Ejus clypeo ingenti juxta ejus latus in herbâ. Erant cogitationes viri de Carbare, Heroe qui ceciderat per eum in certamine, Quando venit (speculator) vir-inspectionis oceani, Velox natus Fithile graduum altorum.

Surgat Cucullin, surge sine morâ, Video

ego classem strenuorum à septentrione ! Ocyùs te-move, princeps conviviorum : Est magnus Suaranus, est numerosus ejus populus !"

“O Moran,” dixit cæruleis oculis heros, “ Fuisti iners tu ipse, et trepidâsti tu semper; In tuo metu est numerosus hostis; Fili Fithilis, est Fingal qui adest, Summus heros fuscorum montium.”

“ Chunnaic mi'n ceannard,” thuirt Moran; “ Coimeas do ’n charraig an triath, A shleagh mar ghiubhas air scor-bheinn, Mar ghealaich ag éirigh a sgiath : Shuidh e air carraig san tràigh Mar an ced tha thall air a bheinn. ' 'S lìonar, a chinn-uidhe nan dàimh, Làmh chòmhraig, a dh'éireas leat féin, Garbh-laoich, a's cruadalaich beum, Sgéire lann an cleasachd nan saoi : Ach 's lionair'gaisgich is treun, Tha 'g iadhadh mu Thùra na gaoith.'

Fhreagair an sonn mar thonn air carraig, "C'e san talamhsa 's cosmhuil rium fhéin? Cha seasadh do ghaisgich 'nam fhianuis ; Ach tuiteam gu h-ìosal fo m' làimh. C'e es'a thachradh ri m'lann, Ach Fionnghal, righ Shealma nan sian ? Là, ghabh sinn an glacaibh a chéile Air Meallmor, 's bu threun ar spàirn, Thuit coille fo chòmhrag nach géilleadh; Thionndaidh sruith, 's chriothnaich an càrn · Tri là a dh'àraich an stri, Chrith laoich, bu treun, air cùl lann: An ceathramh, thuirt Fionnghal an righ, · Thuit ceannard a chuain sa' ghleann.' • Cha do thuit,' 'se fhreagair mi fhéin. Géilleadh Cuchullin dha 'n triath

“ Vidi ego eorum ducem,” dixit Moran;
“ Est similis rupi princeps,
Est hasta instar pini in jugo-montis,
Instar lunæ surgentis ejus clypeus:
Sedebat ille super caute in littore
Ut nebula quæ est ex adverso super monte.”

Sunt numerosæ, o caput-itineris advenarum,
Manus certaminis, quæ surgunt tecum ipso,
Asperi bellatores, quorum est sævissima plaga, [tium :
Et acutissimum telum inter (facinora) lusionem for-
At sunt numerosiores heroes strenui,
Qui se-in-orbem-componunt circa Turam ventorum.'

Respondit heros ut unda super scopulo, • Quis in terrâ hac est par

mihi ipsi ?
Non stabunt tui heroes in meo conspectu ;
Sed cadent humiliter sub meâ manu.
Ubi ille qui occurrat meo telo,
Nisi Fingal, rex Selmæ nimborum?
Die, quo dedimus nos in complexus mutuos
Super Malmore, et fuit strenuum luctamen,
Cecidit sylva sub conflictu qui non cedebat;
Verterunt-se rivi, et tremuit saxea-moles :
Tres dies renovata est certatio,

[telorum. Et trepidârunt bellatores, qui erant fortes, ad tergum In quarto, dixit Fingal rex, ' Cecidit princeps oceani in valle.' · Non cecidit,' est quod respondi ego ipse. Cedat Cucullin heroi

Is treine na gailleann nan sliabh."
“ Ne mis !” thuirt an gorm-shùileach treun,
“ Cha ghéill mi dhuine tha bed.
Cuchullin cho gailbheach ris féin,
Mòr an còmhrag, no ’m bàs gun

scled.
Mhic Fhithil, glac-sa mo shleagh,
Buail sgiath Sheuma fo smal is gruaim;
Chi drd i air balla nan sleagh;
Cha b'e sanas na sith a fuaim.
Buail sgiath Sheuma, mhic Fhithil, gu grad;
Gairm gaisgich o bhad 's o choill’.”

Bhuail e 'n sgiath bhallach gu grad;
Fhreagair gach bad agus coill',
Shiubhail caismeachd ro’’n doire gun stad;
Chlisg féidh is earba san fhraoch:
Leum Curtha o charraig na fuaim ;
Ghluais Conal, bu chruadalach sleagh;
Dh'fhàg Faobhui an eilid san ruaig ;
Thill Chruthgheal gu Tùra nam fleagh;
A Ronain, cluinn sgiath nam blár,
Caismeachd àrd Chuchullin, a. Chlùthair ;
A Chalmair, o ’n chuan thig a nall;
Le d' chruaidh thig a nall, a Luthair.
Mhic Foinne, 'gharbh-churaidh, eirich;
A Chairbre, o chromleac a' ghuth;
Lub do ghlùn, Fhiochi na féile,
A Chormaig, o Léna nan sruth.
Sin do shlios dluinn, a Chaoilte,

[ocr errors]

Qui est validior procellis clivorum.”

Egone !” dixit cæruleis oculis heros,
“Non cedam ego homini, qui est (nunc) vivus.
Est Cucullin æquè procellosus ac ipse,
Magnus in certamine, aut in morte sine labe.
Fili Fithilis, prende tu meam hastam,
Percute clypeum Semi sub labe et tetricitate;
Aspice eum sublimem super muro conviviorum;
Haud est indicium pacis ejus sonitus.
Percute clypeum Semi, fili Fithilis, confestim ;
Evoca bellatores ab arbustis et sylvis.”

Percussit ille clypeum maculosum ocyùs ;
Respondit quodque arbustum et sylva,
Pervasit monitio per nemus sine morâ ;
Subsiluerunt cervi et capræ in erica :
Exiluit Curra à

sonoris ;
Processit Conal, cujus erat sævissima hasta;
Reliquit Favi capream et ejus fugam;
Rediit Crugal ad Turam epularum :
Ronan, ausculta clypeum præliorum,
Monitionem altam Cucullinis, o Cluar;
Calmar, ab oceano adesto huc;
Cum tuâ durâ-armaturâ adesto huc, o Luar.
Nate Fæno, asper heros, surge;
Et tu, Carbar, à circo-saxeo vocum ;
Flecte tuum genu, o Fichi festivitatis,
Et tu, Cormace, ab Lenâ rivorum.
Extende tuum latus decorum, o Colta,

rupe

« PreviousContinue »