Page images
PDF
EPUB

Thog Carull lasair ghlan na cuirme. Dà chopan nan toirm o'r sgiath Chuir sìos fo chlachaibh le muirn, Gu labhairt ri ùr-chlann an triath. "Nuair bheucas còmhrag," thuirt an righ, "Nuair thachras an strì nan lann Ar maca-so! caismeachd na sìth.

Air a chloich so bithidh brigh nach fann. 'Nuair ghleusas iad na sleagha gu feum

Nach robh ar n-aithreacha fo chliu

Aig cuirm? Cuir air chùl an sgiath."
Thuit oiche le ciabhaibh donn;
Ghluais ainnir nan sonn dàna;
Measg chlàrsach chualas a fonn,
Gaol-nan-daoin' nan ruighe bàna.
Dhorchaich Toscar 'na àite féin
Roimh rùn nan ceud. Air 'anam thall
Thainig i mar dhearsa nan speur
Air dubh-dhruim nan leum air sàil,
'Nuair bhriseas an solus o nial,
Air cobhar liath nan tonn.

Le madainn mhosgail sinn' an sliabh ;
Ar ceuma air triall nan ruadh.

Thuit iad mu shruth a b'annsadh riamh,
Thill sinne ro' Chròna nam buadh.

O'n choille thàinig oirnn fear òg,
Sgiath nach mòr, is sleagh gun bheud.
"Co as tha 'n dearsa o 'n tòrr ?"

Excitavit Carul flammam puram epuli.
Duos umbones sonituum à nostris clypeis
Posuit infrà sub saxis cum hilaritate,
Ut alloquerentur novam prolem principis.
"Qando fremet certamen," dixit rex,
"Quando occurrent in certatione telorum
Nostri filii-en! monitio pacis.

In saxo hoc erit vis haud vana.
Quando parabunt illi hastas ad usum—
Nonne fuerunt nostri patres sub famâ
Ad epulum? Pone ad tergum clypeum."
Cecidit nox cum capillis subfuscis;
Movit nympha heroum carmina;
Inter citharas audiebatur ejus melos,
Golnandones lacertorum candidorum.

[adverso

Caligavit Toscar in loco ipsius
Coram desiderio centuriarum. Super ejus animum ex
Venit illa ut radiatio cœlorum

Super atrum dorsum saltuum in sale,

Quando erumpit lux è nube,

Super spumam glaucam undarum.

Cum matutino-sole expergefecimus nos clivum, Nostris passibus in itinere rufarum-caprearum. Ceciderunt illæ circa fluentum quod erat gratum, Rediimus nos per Cronam victoriarum. [semper E sylvâ supervenit nobis vir-juvenis, Clypeo haud magno, et hastâ sine damno. "Unde est coruscatio à tumulo?"

Thuirt Toscar o Lotha nan ceud.

"Bheil sìth an Caolabhainn nan teud Mu sholus nam beus air clàrsaich ?"

"An Caolabhainn nan sruth," thuirt an t-òg, "Thuinaidh soillse nan seòd air clàrsaich ;

A nis tha a siubhal san tòrr

Le mac an righ mhòir a's sàire,
Es' a ghlac le rùn a h-anam
A'seachran car tamuil san talla."

"Og-choigrich na sgéile truaighe,
Am faca tus' a thuar 's a thriall?
Tuitidh e fo chadal tha buan.
Thoir dhomhsa gu luath do sgiath."
Le feirg reub an sgiath dha féin;
Dh'éirich brollach nam beus o cùl,
Mar uchd eala ag iadhadh gun bheud
Air tonna o threunas a chuain.
'S i Gaol-nan-daoine féin a bh'ann,
Nighean Charuill, fuil shàr an righ.
Ghluais 'gorm-shùil mu Thoscar nan lann;
Chaidh a h-anam air chall san strì.

Dixit Toscar à Lotha centuriarum,
"An est pax in Colamone chordarum
Circa lumen venustatum super citharâ ?”
"In Colamone fluentorum," dixit juvenis,
"Habitavit lux heroum super
citharâ ;

Nunc est ejus iter in tumulo.

Cum filio regis magni qui est præstantissimus,
Illo qui cepit ejus animum
Errantem parumper in aulâ.

"Juvenis peregrine historiæ miseræ, An vidisti tu ejus colorem et ejus iter? Cadet ille sub somnum qui est diuturnus. Da mihi celeriter tuum clypeum."

Cum irâ dilaceravit clypeum illi ipsi ;
Surrexit sinus venustatum ab ejus cæsarie,
Sicut pectus cygni se-circumflectentis sine labe
Super undis à violentiâ oceani.

Erat illa Golnandone ipsa quæ aderat,

Filia Carulis, sanguis egregius regis. [telorum; Commotus est ejus cæruleus oculus circa Toscarem (Periit ejus animus in luctamine) ivit ejus animus in [amissionem in luctamine.

« PreviousContinue »