Page images
PDF
EPUB

Heros canus super baculo ex adverso,
Capillis circa caput se-moventibus tardè;
Supprimebat ille cantum de tempore quod præterierat;
Percussit crepitus nostrorum armorum ejus aurem ;
Movit-se Crothar, extendit ille suam manum ;
"Centies vale tu, eximie fili* victoriarum,
Ossiane!" dixit heros, me alloquens ;

[ocr errors]

Reliquit robur manum Crotharis in prœlio.
O si tollerem ipse gladium ad tristia facinora belli,
Sicut in die quo reportavit Fingal huc
Victoriam juxta Strutham convallium sinuosarum !
Erat ille caput virorum (verorum) ipsorum;

Erat Crothar (integer) sine damno (fama celebris)
Mihi dabatur laus strenuorum.
[sub fama.
Posuit ille umboniferum scutum (seorsim) à tergo,
Scutum Caltharis, qui cecidit in certamine
Sub rege, cum esset in conflictu gladiorum.
Ecce arduum illud ad murum magnificentiæ;
Defecerunt mei oculi; est Crothar cœcus.
An est tuum robur instar roboris heroum?
Extende, Ossiane, tuum lacertum cano viro.
Dedi ego meum lacertum regi ipsi ;
Prehendit strenuus senex meam manum ;
Erupit suspirium ab colluctatione pectoris ;
Ceciderunt lacrymæ per genam sine intermissione.
"Validus es tu, o fili viri-strenui;

Est similis tua forma principi Morvenis.
Quisnam ille qui est par ipsi

* Ad verbum-Centum salutes eximio filio.

[ocr errors]

Measg ghaisgeach nan ceud an còmhrag?
Sgaoilear mo chuirm anns an talla;
Togadh gach bard caoin am fonn ;
'S mòr esa tha 'n iadhadh mo bhalla,
Shiol Chrom' 'ni freagar ri tonn !"
A' chuirm sgaoilte, chualas an ceòl,
Ard shòlas an talla nan triath;

Ach sòlus mu 'n osan fo scled,
Am bròn còmhnuidh dorcha sa' chliabh,
Mar sholus fann o ré, 's i faoin,
Tha sgaoileadh mu mhala nan speur.
Thraogh an ceòl, is labhair le fòill
Righ Chroma, dha 'm b'aosda cruth;
Gun deoir labhair ceannard nan seòd,
Dh'at am bròn am meadhon a ghuth.

"Shil Fhionnghail, nach fhaic thu, thréin, An dùbhra dubh measg aoibhneas Chrothair? Cha robh mulad an cuirm orm féin,

'Nuair bu bheò seoid a bheumadh còmhrag. Am fianuis dàimh bu mhòr mo shòlas,

'Nuair a shoillsich mo chòrr mhac a' chuirm:
Ach gath sin a thréig mi fo dhòghruinn,
Gun fhàgail deò soluis air chùl.
Thuit e, shil Fhionnghail nan treun,
An còmhrag nam beum a'm chòir.
Chuala Rothmar an Tromlo fo fheur
Gu 'n dhùinear o leus mo shùile;
Chual' e mu m'armaibh gun fheum,

Inter heroas centuriarum in certamine?

Exponatur meum convivium in domicilio;
Tollat quisque bardus canorus suum cantum;
Magnus est, ille qui est in circuitu meorum murorum,
O semen Cromæ quæ respondet fluctui!"
Epulo exposito, audiebantur eorum cantus,
Et summum gaudium in domicilio principum ;
At gaudium circa-eorum suspiria sub nebulâ,
Dolore manente obscurè in eorum pectore,
Instar lucis debilis ab lunâ, quando est languida,
Quæ sparsa est circa supercilium cœlorum.
Subsedit cantus, et locutus est cum comitate
Rex Cromæ, cui maximè senilis erat forma;
Sine lacrymis locutus est princeps heroum,
At intumescebat dolor in mediâ voce.

"O semen Fingalis, nonne vides tu, strenue, Tristitiam atram inter lætitiam Crotharis? Non fuit moeror in convivio super me ipsum, Quando erant vivi heroes qui ederent certamen. In conspectu advenarum fuit magna mea lætitia, Quando illuminabat meus egregius filius epulum: At radius ille est qui me reliquit sub luctu, Sine relinquendo scintillam lucis à tergo. Cecidit ille, o semen Fingalis strenui, In certamine vulnerum me coram. Audivit Rothmar in Tromlâ gramineâ Quod clauderentur sub maculâ mei oculi; Audivit ille de meis armis (inutilibus) sine usu,

Air balla nan teud fo smùire

Chual' e sud: an ardan mhòr
Thàinig e do Chròma le stoirm;
Thuit mo shluagh leis an còmhrag còrr,
Las fearg mi 'na chò'-dhail fo m' airm.
Ciod a dheanadh Crothar fo leus?
Mo cheuma gun bheud fo mhùig.
Mo bhròn! mi gun treoir, is gun bheum!
Truagh nach tilleadh na lài chaidh null !
Na lài treun san d'thug mi còmhrag,
'Nuair choisinn mi mòr chliù na strì.

Thill mo mhac o fhuaim na seilg, Faobhar-gorm nan leadan ciar;

Cha do thogadh leis riamh claidheamh le feirg,
Og ruighe gun mheirg lag fo sgeith;
Mòr anam an òig a leumadh.
Las solus nach géilleadh o'shùilibh ;
Chunnaic e fo bhròn mo cheuma,
Mhosgail osna nam beus o 'urla.

'A righ Chroma,' so labhair an treun,
''N ann air son nach dhuit fhéin a tha mac,
'N ann air son gu'm bheil mise gun fheum,
Ghluais osna do chléibhe fo smachd?
Faireaghadh m'athair féin mo neart;
Tharruing mi cruaidh-bheart nan lann;
'Na m' òige's annsa leam feart;
Lùb mi bogha nan teud gu mall;
Tachraidh mi ri Rothmar an còmhrag,

In domicilio chordarum sub pulvere (rubigine)
Audivit ille id in superbiâ magnâ
Venit ille ad Cromam (furiosus) cum procellâ ;
Cecidit meus populus per eum in certamine insigni,
Accendit ira me ad ei occurrendum sub meis armis.
Quid faceret Crothar sub cataractâ ?

Meis passibus sine damno-inferendo sub nebulâ.
Proh dolor meus! me esse sine vi, et sine ictu !
Miserum non redire dies qui abierunt!
Dies strenuos quibus edidi ego certamen,
Quando potitus sum magnâ famâ conflictûs.
Rediit meus filius à clamore venationis,
Favorgormus capillorum fuscorum ;
Haud sublatus est ab eo unquam gladius cum irâ,
Juvene lacerto sine rubigine infirmo sub parmâ ;
At magno animo adolescentis subsiliente.

Exarsit lux haud cessura ab oculis;

Vidit ille sub luctu meos passus,
[tore.
Exortum est suspirium (decorè) cum decore e pec-
'Rex Cromæ,' hoc locutus est strenuus adolescens,
'An est propterea quod non tibi ipsi est filius,
An est propterea quod sum ego (inutilis) sine usu,
Quod commotum est suspirium tui pectoris sub coer-
Pertentet meus pater ipse meum robur; [citione?
Strinxi ego duram laminam gladiorum;
In mea juventa est grata mihi virtus ;
Tetendi ego arcum nervorum lentè;
Occurram ego Rothmari in coniflictu,

« PreviousContinue »