Page images
PDF
EPUB

CALTHONN IS CAOLMHAL.

v. 1-20.
Glan guth na fonna do thréin,
Fhir tha tunaidh leat féin an còs,
E a'tearnadh mar shruth o bheinn
An caol-ghleann na gréine dhomhs'.
Fhir a thàinig o mhoigh nan Gall,
Mosglaidh m'anam an talla nam fleagh;
Mar na lài am bliadhnaibh thall,
Tha mi 'sìneadh mo làmh gu sleagh;
Tha mi sìneadh mo làmh tha lag,
Is an osun fo smachd mo chléibh'.
An cluinn thu, shil na còs an craig,
Fonn o Oisian mu ’òg-ghnìomh féin ?
Tha m'anamsa mu ’n aimsir mhòr;
Thill solus is sòlas do thriath.
Mar so féin a chithear a' ghrian
Is i siubhal san iar an soillse,
An déigh do ceuma gluasad fo nial,
Tullaich uaine nan sian a' boillsge,
Na srutha gorm an sòlas sa' ghleann;
An sean laoch air lorg, is e triall,

CALTHON ET COLMALA.

v. 1-20. Est

pura vox modulorum strenuis, O vir qui es habitans tecum ipso in caverna, Ipsâ descendente instar rivi à monte In angustâ valle solis mihi. Vir qui venisti à campo Gallorum, Expergiscitur meus animus in aulâ conviviorum; Ut in diebus annorum ultra (hos), Sum ego tendens meam manum ad hastam; Sum ego tendens meam manum quæ est imbecilla, Suspirio sub coercitione mei pectoris. * An auscultabis, o semen cavernæ in saxo, [ipsius? (Modulum) melos ab Ossiano de juvenilibus factis Est meus animus circa tempus magnum; Rediit lux et lætitia principi, Modo hoc ipso cernitur sol Pergens in occidente in luce, Postquam ejus passus se-moverunt sub nubem, Tumulis viridibus nimborum splendentibus, Fluentis cæruleis in lætitia in valle; Sene heroe super baculo et eunte,

* i. e, suppresso in meo pectore.

A liath chiabha lasadh m'a cheann.
Am faic fear tunaidh nan còs ciar
Sgiath mhòr Oisein an ard an talla
Fo chomhara scara nan còmhrag ?
Thréig an soillse glan a balla,
Tha meirg air a balla, mo dhòghruinn!
An sgiath sin féin air thaobh an tréin,
Fir riaglaidh nan ceud'air Tuaide;
Air thaabh Dhunthalmo nam mòr bheum
Seal mu 'n thuit e fo gheur na cruaidhse.
Cluinn-sa, fhir tunaidh nan cds ciar,
Mòr sgeul air na bliadņaibh tha thall.

Mòr Rathmor nan triath ri Cluai.
Thunaidh lagaich na truaighe fo 'thlàth;
Cha do dhùnadh riamh dorsa nam buaidh,
Cuirm is feagh a dol suas a ghnàth.
Thàinig siol coigrich nan Gall
Le faoilte do shàr na féile;
Thog barda na duana's na ddin;
Bhuaileadh clàrsaiche mall fo theudaibh;
Las sòlas an eudan a' bhròin.
Dunthalmo còrr, an ardain mhòir,
Ghluais e grad an còmhrag Rathmhoir :
Bhuain triath na Cluai a bhuaidh bu chòrr;
Dunthalmo fo fheirg, is e lasadh.
Thàinig fo oiche le 'shluagh ;
Thuit Rathmor fo chruaidh nan lann;
Thuit e an talla nan luaidh,

Ejus canis capillis flammescentibus circa ejus caput.
An cernit vir habitationis cavernarum fuscarum
Clypeum magnum Ossiani in arduo (laqueari) aulæ
Sub signis ictuum certaminis ?
Reliquit ejus splendor purus meum murum,
Est ferrugo super ejus umbonibus, meus angor!
Fuit clypeus ille ipse super latere strenui,
Viri-rectoris centuriarum apud Tuedam;
Super latere Dunthalmonis magnarum plagarum,
Antequam cecidit ille sub acie duri-ferri hujus.
Ausculta, vir habitationis cavernarum fuscarum,
Magnam historiam de annis qui sunt ultra (hos).

Fuit magnus Rathmor ex principibus juxta Glottam.
Habitabant imbecilli miseriæ sub ejus tepore;
Haud claudebantur unquam portæ victoriarum,
Epulo et convivio euntibus sursum de more.
Veniebat semen peregrinorum Gallorum
Cum salutatione ad egregium-virum festi;
Tollebant bardi cantica et carmina ;
Pellebantur citharæ lentæ sub chordis;
Flammescebat lætitia in animo luctûs.
Dunthalmo eximius superbiæ magnæ,
Processit ille ocyùs in certamen Rathmoris :
Adeptus est princeps Glottä victoriam, quæ erat
Dunthalmo sub ira, et is flammescens, [egregia;
Venit sub nocte cum suis copiis ;
Cecidit Rathmor sub duro-ferro telorum;
Cecidit ille in aulâ laudum,

Anns na sgaoileadh fleagh luath nach gann,
'Nuair bhiodh coigrich nan Gall m'an cuairt.

Bha Colmar is Calthonn an dige,
Dà inhac còrr triath mhòir nan carbad;
Thàinig iad le solas is morchuis
Gu talla mòr an athar féin;
Sheall iad air-sa 'na fhuil,
Is theiring an tuil o ’n gruaidh.
Leagh anam Dhunthalmo gu 'bhun,
'Nuair chunnaic e siol

gun

luaidh.
Gu Alteutha, tùr na siana,
Mhosgail iad tigh thriath a' chòmhraig;
Lùb iad na boghan na fhianuis,
Is thearnadh iad sìos gu chomhstri.
Chunnas balladh an athar air làr,
An droighionn uaine fàs san talla :
Thuit deura mu ghruaidh nan sår,
'S an eudan air am fo smala.
Cha do sheachuinn Dunthalmo am bron;
Bha 'anam fo mhòrchuis mu 'm bàs;
Chuir esa iad sìos an dà chòs
Aig Teutha nan ro-thoirm tha fàs.
Cha d'thàinig grian le dhearrsa féin,
Cha d'thàinig ré nan speur san oiche:
An duibhre bha comhnuidh nan treun,
An duibhre

gun leus

gun soills', Iadsa coimhead gu dìomhair ri bàs.

Deoir shàmhach air nighinn an triath, Air Caolmhal nan ciabh 's nan rosg mall;

« PreviousContinue »